OBOPowo. Gorąco w dzień.

Do OBOPu pod wiatr, z powrotem z wiatrem, ale zmęczona... SPAĆ!


A przed pracą kupiłam sobie śliczną sukienkę :D

Do OBOPu i z powrotem

Dom - praca - dom

Dziś jazda z domu do OBOPu zajęła mi 54 minuty i 5 sekund. Czyli o 40 sekund mniej niż miesiąc temu. Lubię jechać z wiatrem w plecy :)
Nie wiem niestety, ile wyszło łącznie z postojami na światłach od ruszenia z domu do zaparkowania.

Dom - sklep - dom - autobus i metro - praca - dom

Powrót na rower
Po dłuuugiej przerwie dziś wreszcie pojechałam do Warszawy na rowerze :) Co prawda podwiozłam się autobusem i metrem w stronę pracy, dzięki czemu uniknęłam spóźnienia, ale z powrotem wracałam już "o własnych siłach". I z Mężem :)

Niestety mój rower stawiał opór w ruchu. trochę pomogło dopompowanie ExtraWheela, ale chyba powinnam coś zrobić z łańcuchem. A z hamulcami to na pewno.

Dom - OBOP - dom

Dom - OBOP - sklep - dom

FIO

W nocy uzupełniałam wniosek do FIO - wersja druga poprawiona. Miał być na dziś. Padałam już na nos, więc przespałam się 2 godziny. Rano planowałam dokończyć i prężnie pojechać po brakujące dokumenty i podpisy. A tu... komputer mi oznajmił, że znalazł coś brzydkiego i że rozprawi się z tym, jeśli uruchomię go ponownie. I walczył godzinę (tzn.: skanował, czy skasowany pasożyt nie zostawił gdzieś po sobie jajeczek).

I jeszcze 5 godzin poprawiałam ten wniosek - zmiana kosztorysu, a do tego tabelki mi się rozjeżdżały. W końcu. Mogę jechać. Czułam się jak worek na rowerze (mimo to zauważyłam, że jest piękna pogoda i pozachwycałam się koronami drzew na tle błękitnego nieba :)), ale jechałam. I dojechałam:

etap 1. Legionowo - Kobyłka

Okazało się niestety, że jeszcze trzeba coś pozmieniać we wniosku, a omówienie tego i wykonanie pochłonęło kolejne 5 godzin. Nie było już mowy, żebym złożyła wniosek osobiście, ale o ważności wniosku mogła zdecydować również data stempla pocztowego. Więc nastał:

etap 2. Kobyłka - Warszawa (Poczta Główna)

Gdy wydrukowałam swój numerek, przeczytałam, że tam, gdzie ja, czekają przede mną 142 osoby. Więc czekałam, a rower ze mną. Rozglądając się po poczcie, zobaczyłam, że dużo osób też czeka z wnioskiem FIO. Oooo. Jakiś FIOletowy ten dzień. Wyszłam z tej poczty o godzinie, o której pewnie wyszłabym z OBOPu, w którym miałam dziś być. Ale wniosek złożony, data stempla sprawdzona, potwierdzenie nadania wzięte :) uff.

etap 3. Warszawa - Legionowo

Oj, bardzo chcę spać... A jutro niestety zaczynam pracę o 8 w Warszawie... :(

Legionowo - Kobyłka - Legionowo

Z Legionowa do Kobyłki powinnam dojechać w pół godziny. Czyli jechać z prędkością 56 km/h. Niestety się nie udało ;P Choć cisnęłam, co sił w nogach, spóźniłam się o 45 minut. Średnia przekroczyła 23 (nie pamiętam, o ile).

Mój kochany Mąż wracając z pracy, podjechał do mnie do Kobyłki (spotkaliśmy się na jej granicy z Nadmą) i w związku z tym nie wracałam sama :). Było milej, wolniej i jaśniej (ja mam tylko nic nie dający migacz, a Mąż ma rewelacyjne światło na dynamo w piaście - niektórzy sądzą, że to lampa ksenonowa ;P). Tempo powrotu było prawie spacerowe, odpoczęłam trochę.

I wreszcie domek :D
I łózio :)